Friday, June 4, 2010

-.മനോപിണ്ഡം സമര്‍പ്പയാമി.-

ഇന്നലെ ഞാന്‍ എന്റെ മനസ്സിന് തര്‍പ്പണം ചെയ്തു. തീര്‍ത്തും തനിച്ച്. ആരും അറിഞ്ഞില്ല. ആരെയും അറിയിച്ചില്ല. ഒരു ഉച്ചമയക്കത്തില്‍ നിന്ന് അത് ഉണര്‍ന്നില്ല- അത്ര തന്നെ. കാരണമറിയില്ല, അന്വേഷിച്ചുമില്ല. ഒരുകണക്കിന് അതല്ലേ നല്ലത്. ഭാരമായാല്‍ ഒഴിഞ്ഞുപോകുക- അല്ലാതെന്താണ് പോംവഴി? നിന്റെ ഓര്‍മ അഴിയാന്‍ മടിച്ചു കുറെ നേരം എന്റെ വിരലില്‍ മുറുകികിടന്നു . ഒടുവില്‍ ബലമായി ഊരിമാറ്റുകയായിരുന്നു. സുഖമുള്ള ഒരു രാമഴതുള്ളിയാല്‍ നീര് കൊടുത്തു ഞാന്‍ യാത്ര പറഞ്ഞു. . മനസ്സിന് സ്വര്‍ഗമുണ്ടോ? അറിയില്ല. പുനര്‍ജനിക്കുമോ? മനസ്സും ഓര്‍മകളും നഷ്ടപ്പെട്ട് ബാക്കി വരുന്നതിനെ എന്ത് വിളിക്കും? ഒന്നും നിശ്ചയമില്ല. പോയത് ശേഷിക്കുന്നതിലും മേന്മയുള്ളതായിരുന്നു എന്ന് മാത്രം ഇപ്പോള്‍ അറിയാം.

ഇന്നലെ രാമഴയിറങ്ങിയപ്പോള്‍ അകലെ എവിടെയോ എന്റെ മൗനവും ശ്രീരാഗമായ് നിന്നില്‍ നിറഞ്ഞോ?