മഴയുടെ ദൂരം

എത്ര അകലം നീ സൃഷ്ടിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാലും നമുക്കിടയില്‍ ഒരു മഴയുടെ ദൂരമേയുള്ളൂ ...ഉണര്‍വ്വിന്റെ, മറവിയുടെ, യാഥാര്‍ഥ്യത്തിന്റെ ജന്മത്തിന്റെ ...അങ്ങനെ എല്ലാ അകലങ്ങളും ആദ്യത്തെ മഴത്തുള്ളിയില്‍ അലിഞ്ഞില്ലാതെ ആകുമ്പോള്‍ നിനക്ക്‌ കനവിന്റെ കനിവും സ്മൃതിയുടെ മധുരവുമായി എന്നില്‍ പെയ്തിറങ്ങാതിരിക്കാനാവില്ല. ജാലകത്തിലൂടെ രാവും ശ്രീരാഗവും എന്നെ തേടിയെത്തുമ്പോള്‍ ഓര്‍മച്ചിത്രങ്ങളുടെ കളമെഴുതി നിന്നെ ഞാന്‍ ആവാഹിച്ചിരുത്തും ..എന്റെ മനസ്സില്‍....

എന്തിനെന്നറിയാതെ....

ഒരുപാടു വെറുത്തും ശപിച്ചും നിന്നെ ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിന്റെ ഭാഗമായി കൊണ്ടു നടക്കുന്നു. മറക്കാന്‍ രാമഴ അനുവദിക്കാറില്ല. ഓര്‍ക്കാന്‍ പകല്‍വെളിച്ചവും. ഇടയ്ക്ക്‌ എപ്പോളോ സ്വപ്നങ്ങളിലോ മറ്റോ ഇന്നും ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചു പോകുന്നു....